آمار جدید انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران نشان می‌دهد که صنعت فولاد کشور پس از دو سال رشد، بار دیگر دچار افت شده و تولید میانی فولاد با کاهش ۵.۷ درصدی به ۳۰.۲ میلیون تن در سال ۱۴۰۳ رسیده است؛ افتی که به‌دلیل محدودیت‌های برق و گاز، حدود یک میلیارد دلار زیان به این صنعت وارد کرده و سطح تولید را به سال ۱۳۹۹ بازگردانده است.

به گزارش نویدصنعت نیوز، بررسی آمار منتشرشده از سوی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران حاکی از آن است که در سال ۱۴۰۳، تولید فولاد میانی کشور با افتی محسوس مواجه بوده و به ۳۰.۲ میلیون تن رسیده است؛ رقمی که نسبت به سال گذشته حدود ۲ میلیون تن کاهش داشته و عملاً روند رو به رشد صنعت فولاد از سال ۱۴۰۰ را متوقف کرده است.

علت اصلی این افت، محدودیت‌های شدید گاز و برق بوده که نه‌تنها مانع بهره‌برداری از ظرفیت‌های جدید تولید آهن اسفنجی شده، بلکه سبب شده ظرفیت‌های موجود نیز به‌درستی مورد استفاده قرار نگیرند. این موضوع در حالی اتفاق افتاده که کشور طی سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری‌های قابل توجهی در بخش زیرساختی و تولیدی زنجیره فولاد انجام داده بود.

با این حال، برخی بخش‌های زنجیره فولاد همچنان روند مثبتی را تجربه کرده‌اند. تولید کنسانتره سنگ آهن با بیشترین نرخ رشد همراه بوده و ورق گرم نیز از دیگر محصولات پررشد امسال به شمار می‌رود. این موضوع نشان می‌دهد که اگرچه تولید فولاد میانی دچار چالش شده، اما بخشی از ظرفیت‌های معدنی کشور همچنان فعال و رو به توسعه‌اند.

از منظر تطبیقی، می‌توان گفت که سال ۱۴۰۳ برای صنعت فولاد، سالی شبیه به ۱۳۹۹ بوده است؛ نه‌تنها از نظر حجم تولید، بلکه از نظر چالش‌های زیرساختی. تفاوت در اینجاست که در سال ۱۴۰۳، کشور با افزایش ظرفیت‌هایی مواجه است که به‌دلیل نبود انرژی کافی، عملاً بلااستفاده مانده‌اند.

در مجموع، تداوم این شرایط می‌تواند نه‌تنها مانع دستیابی به اهداف صادراتی صنعت فولاد شود، بلکه امنیت تأمین داخلی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بازنگری در سیاست‌های تأمین انرژی برای صنایع راهبردی مانند فولاد، بیش از پیش ضروری به نظر می‌رسد.