به گزارش نویدصنعت نیوز، طبق نتایج سازمان GHG، پتروشیمی به عنوان بزرگترین آلاینده بخش صنعت شناخته شده است و  فولاد و صنایع فولادی سهم 19 درصدی در میزان آلایندگی دارند. برنامه کاهش 38 درصدی میزان انتشارات گازهای گلخانه ای نسبت به سناریو پایه تا سال 2030 حاکی از این است که جهان تحمل سوختهای فسیلی و انتشار کربن را ندارد. هر تن تولید محصولات پتروشیمی به طور متوسط 1.27 تن دی اکسید کربن منتشر می کند و این شدت انتشارات تا سال 2030 باید به 0.9 کاهش یابد. بیشترین کاهش شدت کربن بایستی در تولید آمونیاک و کودهای شیمیایی رخ دهد. بهینه سازی انرژی، جایگزینی خوراک های زیستی، جذب و ذخیره سازی با استفاده از کربن و برقی سازی تامین هیدروژن سبز در صدر اهداف کشورهای بزرگ جهان قرار گرفته است. هزینه رسیدن به خالص انتشارات صفر تا سال 2050در بخش پتروشیمی حدود 760 میلیارد دلار تخمین زده شده است. سه راهبرد اصلی حفاظت در بخش انرژی و صنعت پتروشیمی ضرورت تسریع در بهره برداری از پنجره زمانی تولید وفروش نفت و گاز با قیمت های بالا، ارتقا بهره روری انرژی و تنوع بخشی منابع در مدیریت تقاضای صنعت پتروشیمی و محاسبه میزان انتشارات و ردپای کربن محصولات بر اساس استانداردهای جهانی و تحلیل وضعیت نسبت به رقبا است. تنوع بخشی به اقتصاد و کاهش اتکا به درآمدهای صنایع انرژی بر در میان مدت با تکمیل زنجیره ارزش پتروشیمی از دیگر راهبردهای حفاظت در بخش انرژی در صنعت پتروشیمی است. اما سه ابزار اصلی در تحول بخش انرژی در صنایع انرژی بر شامل تقویت و بهره برداری از مکانیزم های بازاری داخلی بهینه سازی انرژی، بهره بردرای از مکانیزم های بازاری و غیربازاری تبادل انتشارات بین المللی و استفاده از فرصت های همکاری برای ارتقای بهره وری انرژی به واسطه همسودی اقدامات کاهش مصرف انرژی در کشور با اهداف جهانی کاهش انتشارات است.