در سوگ مدیری از نسل صنعت؛ روایت کارنامه‌ای که با تولید آغاز شد و با احترام در خاطرها ماند

عاطفه علیان
مدیرمسئول

صنعت، فقط کارخانه و ماشین‌آلات و اعداد تولید نیست؛ صنعت را انسان‌هایی می‌سازند که سال‌های عمر خود را در مسیر توسعه، تصمیم‌گیری، عبور از دشواری‌ها و ساختن آینده صرف می‌کنند. برخی از این انسان‌ها، پس از پایان مسئولیت‌های اجرایی نیز در حافظه یک صنعت باقی می‌مانند؛ نه فقط به دلیل جایگاه‌هایی که داشته‌اند، بلکه به اعتبار اندیشه، تجربه و منش حرفه‌ای‌شان.

درگذشت منصور یزدی‌زاده، از چهره‌های شناخته‌شده و باسابقه صنعت فولاد ایران، از همین جنس فقدان‌هاست؛ فقدان مدیری که بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای خود را در متن تحولات صنعت فولاد گذراند و نامش با یکی از قدیمی‌ترین و اثرگذارترین مجموعه‌های صنعتی کشور، یعنی ذوب‌آهن اصفهان، گره خورده است.

از بدنه صنعت تا سطوح عالی مدیریت

منصور یزدی‌زاده دانش‌آموخته مهندسی صنایع با گرایش تولید صنعتی از دانشگاه علم و صنعت ایران بود. او در سال ۱۳۷۳ فعالیت حرفه‌ای خود را در ذوب‌آهن اصفهان آغاز کرد؛ مسیری که از مدیریت فروش و بازاریابی شروع شد و به مسئولیت‌های مهمی در برنامه‌ریزی، توسعه و مدیریت این مجموعه صنعتی انجامید.

تجربه فعالیت در بخش‌های مختلف ذوب‌آهن، شناخت او از زنجیره تولید، بازار و مسائل اقتصادی صنعت فولاد را شکل داد. او در ادامه، مدیرعامل شرکت ملی فولاد ایران شد و از خرداد ۱۳۹۷ تا بهمن ۱۴۰۰ مدیریت عاملی ذوب‌آهن اصفهان را برعهده داشت. عضویت و ریاست هیئت‌مدیره بورس کالای ایران و حضور در دیگر مسئولیت‌های صنعتی نیز بخش‌هایی از کارنامه اجرایی او بود.

انتخاب او به‌عنوان مرد سال صنعت فولاد ایران در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰، نشان‌دهنده جایگاهی بود که در میان فعالان و دست‌اندرکاران این صنعت به دست آورده بود.

اما اهمیت کارنامه یزدی‌زاده را نمی‌توان صرفاً با شمار مسئولیت‌ها و عناوین مدیریتی سنجید. بخشی از اهمیت او در نوع نگاهش به مسائل بنیادین صنعت فولاد نهفته بود.

فولاد؛ فراتر از تولید و تناژ

یزدی‌زاده از جمله مدیرانی بود که توسعه صنعت فولاد را صرفاً در افزایش ظرفیت تولید و گسترش واحدهای صنعتی خلاصه نمی‌کرد. او بارها درباره ضرورت توازن در زنجیره فولاد، تأمین پایدار مواد اولیه، محدودیت منابع آب، بهره‌وری انرژی، فناوری‌های نوین و پیوند مؤثرتر دانشگاه و صنعت سخن گفت.

نگرانی او درباره توسعه نامتوازن زنجیره فولاد، موضوعی فراتر از یک نقد مدیریتی بود. او معتقد بود توسعه کمی، بدون توجه به زیرساخت‌ها، کیفیت، فناوری و نیازهای واقعی بازار، نمی‌تواند به توسعه پایدار منجر شود.

توجه به کاهش مصرف انرژی، رعایت الزامات زیست‌محیطی و حرکت به سمت تولید فولاد با کربن کمتر نیز از جمله موضوعاتی بود که در نگاه کارشناسی او جایگاه داشت. او به‌خوبی می‌دانست که آینده فولاد ایران تنها در گرو ظرفیت تولید داخل نیست؛ بلکه به توان رقابت در بازارهای جهانی، رعایت استانداردهای بین‌المللی و سازگاری با تحولات فناوری و محیط‌زیست نیز وابسته است.

از همین رو، دغدغه حضور مؤثر در بازارهای جهانی و ارتقای کیفیت تولید، در کنار توجه به محدودیت‌های منابع و هزینه‌های تولید، در دیدگاه‌های او برجسته بود.

این نگاه برای صنعتی که امروز با چالش‌های هم‌زمان انرژی، آب، مواد اولیه، سرمایه‌گذاری و رقابت جهانی روبه‌روست، همچنان قابل تأمل است.

روایت یک روزنامه‌نگار از یک مدیر متفاوت

با همه اینها، منصور یزدی‌زاده برای من فقط یک نام در فهرست مدیران ارشد صنعت فولاد نبود.

در سال‌های فعالیت رسانه‌ای و پیگیری اخبار و تحولات حوزه معدن و فولاد، فرصت آشنایی و ارتباط با او را داشتم. آنچه بیش از هر چیز در خاطرم مانده، متانت، ادب و پرستیژ شخصی اوست.

او از آن مدیرانی بود که در مواجهه با خبرنگاران، شأن حرفه‌ای رسانه را رعایت می‌کرد. برخوردش محترمانه بود، برای گفت‌وگو ارزش قائل می‌شد و در انتقال تجربه و ارائه دیدگاه‌های کارشناسی به اهالی رسانه دریغ نداشت.

برای او، خبرنگار صرفاً فردی برای دریافت و انتشار خبر نبود. ارتباط با رسانه، فرصتی برای گفت‌وگو درباره مسائل صنعت، انتقال تجربه و طرح دغدغه‌هایی بود که گاه در هیاهوی اخبار روزمره کمتر به آنها پرداخته می‌شود.

در حرفه روزنامه‌نگاری صنعتی، که دسترسی به اطلاعات دقیق، گفت‌وگوی کارشناسی و اعتماد متقابل اهمیت فراوانی دارد، مواجهه با چنین مدیرانی غنیمت است.

منصور یزدی‌زاده از جمله افرادی بود که می‌شد با احترام با او گفت‌وگو کرد، پرسش‌های جدی مطرح کرد و از پاسخ‌ها و تجربه‌هایش بهره برد. این ویژگی، در کنار سابقه اجرایی و دانش صنعتی، تصویری از یک مدیر باوقار در ذهن من ساخته است.

شاید در ارزیابی مدیران، معمولاً به شاخص‌هایی همچون میزان تولید، سودآوری، اجرای پروژه‌ها و عملکرد اقتصادی توجه کنیم؛ اما یک شاخص کمتر دیده‌شده نیز وجود دارد: کیفیت ارتباط مدیر با انسان‌ها و احترامی که برای تخصص و جایگاه دیگران قائل است.

از این منظر، منش حرفه‌ای یزدی‌زاده نیز بخشی از میراث اوست.

حافظه صنعت، فراتر از آمار تولید

انتشار کتاب خاطرات او را نیز باید از زاویه‌ای مهم‌تر از یک اثر شخصی دید. مدیرانی که سال‌ها در متن تصمیم‌های بزرگ صنعتی حضور داشته‌اند، حامل بخشی از تاریخ شفاهی و تجربه انباشته صنعت کشور هستند.

خاطرات آنان می‌تواند روایتگر مسائلی باشد که در گزارش‌های رسمی، صورت‌های مالی و آمارهای تولید کمتر دیده می‌شوند؛ از دشواری‌های مدیریت صنعتی و چالش‌های تأمین و تولید گرفته تا تصمیم‌های راهبردی، تجربه‌های مدیریتی و فراز و فرودهای توسعه.

صنعت فولاد ایران برای شناخت گذشته و تصمیم‌گیری درباره آینده، به ثبت و انتقال همین تجربه‌ها نیاز دارد. از این منظر، ثبت خاطرات و روایت‌های حرفه‌ای یزدی‌زاده فرصتی برای حفظ بخشی از حافظه مدیریتی صنعت کشور است؛ میراثی که نباید با رفتن صاحبان تجربه از دسترس نسل‌های بعدی خارج شود.

پایان یک زندگی، تداوم یک خاطره

سال‌های پایانی زندگی منصور یزدی‌زاده با بیماری سرطان و دشواری‌های آن همراه بود؛ مسیری سخت که سرانجام به پایان زندگی این چهره باسابقه صنعت فولاد انجامید.

امروز، با رفتن او، صنعت فولاد یکی از مدیران و صاحب‌نظران باتجربه خود را از دست داده است؛ اما فقدان او تنها به مجموعه‌ای که در آن مسئولیت داشته یا همکارانی که با او کار کرده‌اند محدود نمی‌شود. جامعه رسانه‌ای صنعت نیز یکی از چهره‌هایی را از دست داده که برای گفت‌وگو، انتقال تجربه و احترام متقابل ارزش قائل بود.

شاید در روزهای نخست فقدان یک مدیر، بیشتر از سمت‌ها، پروژه‌ها و دستاوردهایش سخن گفته شود؛ اما آنچه در گذر زمان باقی می‌ماند، ترکیبی از اثر تصمیم‌ها، اندیشه‌ها و کیفیت رفتار او با دیگران است.

منصور یزدی‌زاده را می‌توان از مسیر کارنامه‌اش در ذوب‌آهن و شرکت ملی فولاد شناخت، از دیدگاه‌هایش درباره آینده صنعت آموخت و از خاطرات اهالی رسانه، با وجه انسانی شخصیتش آشنا شد.

او از جمله مدیرانی بود که اعتبار حرفه‌ای‌اش تنها به مسئولیت‌هایی که برعهده داشت محدود نمی‌شد؛ ادب، متانت و احترامش نیز بخشی از هویت او بود.

صنعت فولاد ایران، نام او را در حافظه مدیریتی خود حفظ خواهد کرد و ما اهالی رسانه نیز خاطره انسانی را به یاد خواهیم داشت که در کنار دانش و تجربه صنعتی، حرمت گفت‌وگو و احترام به خبرنگار را فراموش نکرد.

یاد و نام مهندس منصور یزدی‌زاده گرامی باد.